Αλήθεια, ποιος αποφάσισε ότι το να γελάμε είναι τόσο σημαντικό; Προφανώς οι αρχαίοι Έλληνες, αυτοί οι πρόγονοι των πάντων, είχαν τον χρόνο να συλλέξουν τον «Φιλόγελο», την πρώτη, λέει, συλλογή ανεκδότων. Είχαν τελειώσει με τη φιλοσοφία και έψαχναν κάτι πιο… ανάλαφρο;
Ο αρχαίος σαρκασμός ήταν μια ευθεία μπουνιά στο στομάχι, ωμός και χωρίς περιστροφές. Το είχαν, το έλεγαν. Εμείς, οι σύγχρονοι, προτιμούμε την ειρωνεία. Μια πιο «εκλεπτυσμένη» κοροϊδία, όπου λες το αντίθετο και περιμένεις να το «πιάσει» ο άλλος. Αν όχι, φταίει η δική του έλλειψη οξύνοιας, φυσικά.
Εξέλιξη, λένε. Ή μήπως απλά προσπαθούμε να φαινόμαστε πιο έξυπνοι; Όπως και να ‘χει, για να δείτε πώς μεταφράζεται αυτή η χιλιετής παράδοση του γέλιου σήμερα, και μάλιστα οπτικοποιημένη, δείτε τα δικά μας ανέκδοτα.