Ποιος είπε ότι η σοφία είναι το μόνο που κληρονομήσαμε από τους αρχαίους; Προφανώς, και το αστείο, η αιώνια απόδειξη πως ο άνθρωπος δεν αλλάζει και τόσο. Οι Έλληνες, ως συνήθως, πρωτοπόροι και σ’ αυτό: είχαν τον «Φιλόγελο», την πρώτη, λέει, συλλογή ανεκδότων. Φαντάζεστε; Ήταν τόσο προχωρημένοι, που είχαν ανάγκη από λίγη – καλά, πολλή – χαρά.
Ο δικός τους σαρκασμός; Απλός, ευθύς, χαστούκι στο πρόσωπο. Καμία λεπτότητα. Σε αντίθεση με την εκλεπτυσμένη μας ειρωνεία, που απαιτεί σχεδόν διδακτορικό για να την πιάσεις! Σήμερα, βέβαια, το γέλιο έχει εξελιχθεί. Ή μήπως όχι;
Για να μην μείνετε όμως στην αρχαία (και μάλλον ξεπερασμένη) πηγή γέλιου, σας προσκαλούμε να δείτε τα δικά μας οπτικοποιημένα ανέκδοτα. Εγγυόμαστε γέλιο… ή τουλάχιστον μια ανάσα από την πλήξη της ιστορίας!