Λέτε να υπάρχει τίποτα πιο θλιβερό από μια παρέα που συζητάει μόνο τον καιρό και τα νέα της γειτονιάς; Ε, λοιπόν, ναι. Μια παρέα χωρίς χιούμορ. Χωρίς τα ανέκδοτα που έχουν ακουστεί χίλιες φορές αλλά πάλι γελάμε, χωρίς την αιχμηρή ειρωνεία που δείχνει πως πραγματικά έχουμε φτάσει σε ένα άλλο, ανώτερο επίπεδο επικοινωνίας.
Τα αληθινά δεσμά δεν σφυρηλατούνται με τα αμήχανα «πόσο χάρηκα που σε είδα». Σφυρηλατούνται με το «εντάξει, και τώρα πες την κανονική σου ιστορία, μη μας δουλεύεις». Ο σαρκασμός και η πειραχτική διάθεση είναι η κόλλα που κρατάει ενωμένα τα θρύψαλα της ψυχής μας. Μια παρέα χωρίς σαρκασμό είναι απλώς μια βαρετή συγκέντρωση… ή μήπως μια θλιβερή απομίμηση παρέας που περιμένει πότε θα τελειώσει για να πάει σπίτι της; Ποιος θέλει να είναι μέρος μιας τέτοιας ψυχικής οδύνης;
Αν συμφωνείτε, ή έστω μας αντέχετε, δείτε τα οπτικοποιημένα ανέκδοτά μας. Μπορεί και να σωθείτε από την ανία.